این روزها عجیب حالم بده،بدی که نميشه برای هیچ کس توضیح داد جز خودتاز اینکه توضیح بدم و بخوام توجيح بشم بيزارمهمش با خودم فکر میکنم کجای راهو اشتباه رفتم که باید حالم این باشه حتما جایی خطا رفتمبی شک کائنات خطا نمیکنه.

کاش به اندازه دردهاي جهان مرهم وجود داشتميشد رفت تا سرکوچهو مرهم خرید و برگشت

انسان به طرز وحشتناکی تنهاستاین رو وقتی میفهمه که، با هق هق شروع میکنه به گریه وهیچ دستی، پیش دستی نمیکنه برای پاک کردن اشکاش

هیچ جا نتونستم خودم باشم، سعی خودمو میکنم اینجا شاید بشه

برای پسرم لباس عید خریدم اونقدر ذوق کرده دو ساعته پوشیده و ساکت نشسته داره کارتون میبینه، ميگم :بیا لباس راحتی بپوشميگه :نه با همین ها ميخوام بخوابم!!! خدایا چه دنیایی دارن این بچه ها، یاد لباس عیدهای خودم افتادم مامانم میذاشت کمد هر روز چندبار نگاشون میکردم مبادا کسی بهشون دست زده باشه...یادش بخیر